Magia liczb

Nie byłoby w tym nic złego gdyby nie fakt, że są to informacje często zupełnie fikcyjne. Karmi się nas,widzów liczbami wyssanymi z palca. Przytoczę tylko dwa przykłady. Pierwszy Oskary. Już niedługo nowe ich rozdanie więc temat jak najbardziej na czasie.

Pamiętam jak kilka lat temu usłyszałem, że oskarową galę obejrzy ponad 2 mld ludzi. Robi wrażenie prawda? 2 miliardy! Oznacza to nie miej nie więcej,tylko tyle że przed telewizorem zasiadł  (zaokrąglając) co 4 mieszkaniec ziemi. Bzdura niestety! Dlaczego? Po pierwsze, liczba telewizorów w roku 2009 lekko przekraczała 1,2 miliarda. Zakładając więc, że przed jednym telewizorem zasiadły tego dnia średnio cztery osoby to daje nam to ok. połowę ludności świata. Gala Oskarów mogłaby się więc szczycić oglądalnością rodem z głębokiego PRL. Po drugie w tej ogromnej liczbie ludzi mamy też dzieci, które mogły nie być zainteresowane galą lub były za małe by oglądać cokolwiek. Po trzecie strefy czasowe. W czasie gali część ludność znajduje się w głębokim śnie lub zwyczajnie jest w pracy więc obejrzeć jej nie może. Po czwarte brak zainteresowania. Może dla Amerykanów byłby to szok ale USA nie jest jedynym wielkim producentem filmów na świecie. Bardzo dużo filmów produkuje się w Nigerii czy Indiach gdzie gwiazdami nie są Angelina Jolie czy Brad Pitt tylko miejscowi aktorzy i Oskary są tam co najwyżej ciekawostką. Zresztą niech każdy czytający ten tekst sam sobie odpowie ile razy oglądał galę rozdania indyjskich nagród filmowych?

Przykład drugi finał mistrzostw świata w piłce nożnej. Oglądając ostatnią jego edycję (nie powiem w jakiej stacji) usłyszałem, iż oprócz mnie i komentatora przed telewizorami mogło zasiąść nawet 4 mld ludzi. Znów przyjmując średnią czterech osób na jeden telewizor mielibyśmy prawie stu procentową widownię. Starałem się ale nie rozumiem jak można powtarzać takie bzdury (sądząc z tonu głosu komentatora był o tym przekonany) bez odrobiny refleksji. Dlaczego i w tym przypadku to niemożliwe? Po pierwsze jak w przykładzie pierwszym swoje robią strefy czasowe. Po drugie spora część pań nie interesuje się piłką kopaną. Po trzecie w co może trudno uwierzyć, w kraju gdzie nie wiedzieć czemu piłka nożna uchodzi za sport narodowy, w wielu miejscach na ziemi ten sport interesuje niewielu. Przykłady? Proszę bardzo: Kanada- hokej to religia, piłka nożna jest na tyle mało popularna że istnieje zaledwie półamatorska liga, Indie-Pakistan tu króluje krykiet piłka to sport egzotyczny. Podobne fanaberie spotkamy nawet w Europie w Wali sportem nr 1 jest rugby a piłka znajduje się na miejscu drugim. Na Słowacji wciąż najpopularniejszy jest hokej podobnie jak na Litwie koszykówka.

Dlaczego więc karmi się nas takimi bzdurami. Po pierwsze dla reklamodawców. Nie wszyscy są na tyle inteligentni (lub nie mają czasu) by nad tym się zastanawiać i dojść do wniosku, że to niemożliwe. Oczywiście co bardziej prawdopodobne doskonale mogą sobie zdawać sprawę, że te liczby są fikcyjne ale jak ładnie wygląda pod względem marketingowym sponsoring np. finałów które ogląda „4mld” ludzi. Po drugie jest to efekt dzisiejszej tzw kultury masowej, obrazkowej etc.. Nazwa w tym wypadku nie jest istotna. Istotne jest to co stało się z ludźmi. Wartościowym nie jest ten kto ma pięciu oddanych przyjaciół tylko ktoś kto ma ośmiuset znajomych na jakimś portaliku. W przypadku wydarzeń telewizyjnych mechanizm jest ten sam. Jedynym wyjściem z sytuacji byłoby nie zwracanie najmniejszej uwagi na tego rodzaju zaklinanie rzeczywistości. Tylko czy w dzisiejszym świecie to w ogóle możliwe?